Avelox 400mg

Formülü : Bir film kaplı tablet 400 mg moksifloksasine eşdeğer 436.8 mg moksifloksasin hidroklorür, ayrıca boyar madde olarak, titan dioksit ve demir (III) oksit içermektedir.

Farmakolojik Özellikler : Farmakodinamik özellikler: Moksifloksasin, florokinolon grubu, geniş spektrumlu ve bakterisid etkili, antibakteriyel bir ajandır. Gram-pozitif ve gram-negatif organizmalar, anaeroblar, aside dirençli bakteriler ve Mycoplasma türleri, Chlamydia türleri ve Legionella türleri gibi atipik bakterilerin geniş bir bölümüne karşı in-vitro aktiviteye sahiptir.

Moksifloksasin, ß-laktam ve makrolidlere dirençli bakterilere karşı etkilidir. Enfeksiyon modelleri ile hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalarda yüksek in-vivo aktivite gösterdiği kanıtlanmıştır. Aşağıdaki mikroorganizmaların pek çok suşları üzerinde in-vitro ve klinik olarak etkilidir:

Gram-pozitif mikroorganizmalar: Staphylococcus aureus (metisiline duyarlı suşlar dahil), Streptococcus pneumoniae (penisilin ve makrolidlere dirençli suşlar dahil), Streptococcus pyogenes (grup A)

Gram-negatif mikroorganizmalar: Haemophilus influenzae (ß-laktamaz negatif ve pozitif suşlar dahil), Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis (ß-laktamaz negatif ve pozitif suşlar dahil), Escherichia coli, Enterobacter cloacae

Atipik bakteriler: Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae

In-vitro çalışmalara göre aşağıdaki mikroorganizmalar moksifloksasine hassas olmasına rağmen, bu mikroorganizmaların neden olduğu klinik enfeksiyonların tedavisinde etkinlik ve güvenliği henüz yeterli ve kontrollü klinik çalışmalarla saptanmamıştır.

Gram-pozitif mikroorganizmalar: Streptococcus milleri, Streptococcus mitior, Streptococcus agalactiae, Streptococcus dysgalactiae, Streptococcus cohnii, Staphylococcus epidermidis (metisiline duyarlı suşlar dahil), Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus simulans, Corynebacterium diphtheriae

Gram-negatif mikroorganizmalar: Bordetella pertussis, Klebsiella oxytoca, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter intermedius, Enterobacter sakazaki, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia rettgeri, Providencia stuartii

Anaeroblar: Bacteroides distasonis, Bacteroides eggerthii, Bacteroides fragilis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides uniformis, Fusobacterium türleri, Porphyromonas türleri, Porphyromonas anaerobius, Porphyromonas asaccharolyticus, Porphyromonas magnus, Prevotella türleri, Propionibacterium türleri, Clostridium perfringens, Clostridium ramosum

Atipik bakteriler: Legionella pneumophila, Coxiella burnettii

Orta duyarlı: Gram pozitif bakteriler: Staphylococcus aureus (metisilin/ofloksasine dirençli suşlar dahil) *, Staphylococcus epidermidis (metisilin/ofloksazine dirençli suşlar dahil) * Gram negatif bakteriler: P. aeruginosa, P. fluorescens, B. cepacia, Stenotrophomonas maltophilia

*Mec A geni üzerinde eksprese edilen metisiline dirençli stafilokokların duyarlı olduğu MIK değerleri ile, moksifloksasin sadece in-vitro aktivite gösterir. Bu suşlar identifiye edilmişse moksifloksasin kullanımı önerilmez.

Etki mekanizması Bakterisid etkisi topoizomeraz II ve IV'ün aktivitesini inhibe etmesi sonucu görülür. Topoizomerazlar, DNA topolojisini kontrol eden ve DNA replikasyonu, onarımı ve transkripsiyonuna yardım eden çok önemli enzimlerdir. Moksifloksasin, konsantrasyona bağımlı bakterisid etkinlik göstermektedir. Minimum bakterisid konsantrasyonlar genellikle minimum inhibe edici konsantrasyonlarla benzerdir. Moksifloksasin b-laktam ve makrolide dirençli bakterilere karşı etkilidir. Hayvan enfeksiyon modellerinde gerçekleştirilen araştırmalar, yüksek in-vivo aktivitesini kanıtlamıştır.

Direnç Penisilinleri, sefalosporinleri, aminoglikozidleri, makrolidleri ve tetrasiklinleri inaktive eden direnç mekanizmaları, moksifloksasinin antibakteriyel aktivitesini etkilememektedir. Moksifloksasin ile bu ajanlar arasında çapraz direnç yoktur. Plazmid kaynaklı direnç bugüne değin gözlenmemiştir. In-vitro araştırmalar, moksifloksasine karşı direncin çoğul aşamalı mutasyonlarla yavaşça geliştiğini göstermiştir. Çok düşük bir genel direnç sıklığı (10-7-10-10) gösterilmiştir. Organizmaların moksifloksasinin MIK konsantrasyonlarının altındaki bir konsantrasyona maruz bırakılmaları, moksifloksasinin MIK değerlerinde yalnızca küçük bir artış göstermiştir. Kinolonlar arasında çapraz direnç gözlenmiştir. Ancak, diğer kinolonlara dirençli olan bazı gram-pozitif ve anaerobik organizmalar moksifloksasine duyarlıdır.

İnsanlarda barsak florası üzerindeki etki İki gönüllü üzerinde yapılan araştırmada, moksifloksasin dozu uygulandıktan sonra barsak florasında aşağıdaki değişiklikler görülmüştür. E. coli, Bacillus spp., Bacteroides vulgatus, Enterococci ve Klebsiella spp.'nin yanı sıra, anaeroblar Bifidobacterium, Eubacterium ve Peptostreptococcus da azalmıştır. Bu değişiklikler iki hafta içinde normale dönmüştür. Clostridium difficile toksini saptanmamıştır.

Farmakokinetik özellikler: Absorbsiyon ve biyoyararlanım Oral uygulamayı takiben, moksifloksasin hızla ve hemen hemen tamamen absorbe olur. Mutlak biyoyararlanım, 400 mg'lık bir dozun oral uygulanmasını takiben yaklaşık %90'a ulaşır. 50-800 mg arasında tek dozdan sonra ve 10 gün süreyle günlük 600 mg'a kadar dozlarda farmakokinetiğin lineer olduğu bulunmuştur. Kararlı duruma 3 gün içinde ulaşılır. 400 mg'lık bir oral dozu takiben, 3.1 mg/l'lik pik konsantrasyonlara 0.5 - 4 saat içinde ulaşılır. Kararlı durumda (günde bir kez 400 mg) pik ve taban plazma konsantrasyonları sırasıyla 3.2 ve 0.6 mg/l olarak saptanmıştır. Moksifloksasinin gıdalarla birlikte alınması, pik konsantrasyonlara ulaşma süresini yaklaşık 2 saat uzatır ve pik konsantrasyonları yaklaşık %16 oranında hafifçe düşürür. Kinolonların antimikrobiyel etkinliğinin önceden tahmin edilmesinde en çok EAA (Eğri altındaki alan "AUC") / MIK önemli olduğundan bu etki klinik olarak anlamlı değildir. Absorpsiyonun kapsamı değişmemiştir. Dolayısıyla, moksifloksasin yemeklerden bağımsız olarak uygulanabilir.

Dağılım Moksifloksasin ekstravasküler alanlara son derece hızlı bir dağılım göstermektedir. EAA (EAAnorm = 6 kg*saat/l) bakımından ilaca maruz kalma yüksektir; kararlı durumda dağılım hacmi (Vss) yaklaşık 2 l/kg'a varır. Tükürükte, plazmadakinden daha yüksek pik konsantrasyonlara ulaşılabilir. Proteine düşük oranda bağlandığından (yaklaşık %45), serbest pik konsantrasyonu yüksektir (> 10 x MIK). İn-vitro ve ex-vivo deneylerde, 0.02 - 2 mg/l aralığındaki proteine bağlanma, ilacın konsantrasyonundan bağımsız olarak yaklaşık %45'lik bir proteine bağlanmayla sonuçlanmıştır. Moksifloksasin esas olarak serum albüminine bağlanmaktadır. Moksifloksasin akciğerde (epitel sıvısı, alveolar makrofajlar, biotik doku), sinüslerde (maksiller ve etmoid sinüs, nazal polip) ve enflamasyonlu lezyonlarda (blister sıvısı) yüksek konsantrasyonlara ulaşır; buralarda plazma konsantrasyonlarını aşan konsantrasyonlara ulaşılır. İnterstisyel vücut sıvılarında (tükürük, intramüsküler, subkutan) yüksek serbest ilaç konsantrasyonları görülür.

Metabolizma Moksifloksasin Faz II biyotransformasyona uğrar ve değişmemiş ilaç ve bir sulfo-bileşiği (M1) ve bir glukuronid (M2) formunda böbrek ve safra/feçes yollarıyla atılır. M1 ve M2 insanlarda ilgili tek metabolitler olup, her ikisi de mikrobiyolojik olarak inaktiftir. Oral uygulamayı takiben geri alım, idrardan (değişmemiş ilaç için yaklaşık %19, M1 için yaklaşık %2.5 ve M2 için yaklaşık %14) ve feçesten (değişmemiş ilaç için yaklaşık %25, M1 için yaklaşık %36 ve M2 için geri alım yok) olup, toplam olarak dozun yaklaşık %96'sına ulaşmıştır.

Eliminasyon Moksifloksasinin eliminasyonu, yaklaşık 12 saatlik bir ortalama terminal yarılanma ömrü ile plazma ve tükürük yoluyla gerçekleşmektedir. 400 mg'lık bir dozu takiben ortalama görünür toplam vücut klerensi 179 - 246 ml/dakika arasında değişmektedir. Renal klerens yaklaşık 24 - 53 ml/dakika olup, ilacın böbreklerden kısmi tübüler reabsorpsiyonunu düşündürmüştür. Dozun yaklaşık %19'u değişmemiş olarak idrar içinde ve yaklaşık %25'i feçes içinde atılmaktadır. Yaklaşık %2.5'i M1 olarak idrarda ve %36'sı feçeste geri alınmaktadır. Yaklaşık %14'ü M2 olarak idrarda geri alınmaktadır. Ranitidin ve probenesid ile birlikte uygulama ilacın renal klerensini değiştirmemiştir. Endikasyonları : Avelox 400, duyarlı suşların neden olduğu aşağıdaki bakteriyel enfeksiyonlarının tedavisinde endikedir.

Kronik bronşitin akut alevlenmesi
Toplumdan edinilmiş pnömoni
Akut sinüzit

Kontrendikasyonları :

Moksifloksasin tabletlerin herhangi bir bileşenine ya da diğer kinolonlara bilinen aşırı duyarlılık durumunda
Gebelik ve emzirme döneminde
Çocuklar ve adolesanlarda Avelox 400 kullanılmamalıdır.

Uyarılar / Önlemler : Avelox 400'ün, bazı hastaların elektrokardiyogramında QT aralığını uzattığı gösterilmiştir. QT aralığının uzadığı bilinen hastalarda, düzeltilemeyen hipokalemisi olan hastalarda ve sınıf IA (örn. kinidin, prokainamid) ya da sınıf III (örn. amiodaron, sotalol) antiaritmik almakta olan hastalarda kullanılmamalıdır, zira bu ilaç ile söz konusu hasta popülasyonlarında yeterli klinik deneyim bulunmamaktadır.

Sisaprid, eritromisin, antipsikotikler ve trisiklik antidepresanlar gibi QT aralığını uzatan ilaçlar ve moksifloksasinin additif etkisi dışlanamaz. Bu nedenle, Avelox 400 bu ilaçlarla birlikte verildiğinde dikkatli kullanılmalıdır.

Sınırlı klinik deneyim bulunmasından dolayı, Avelox 400, klinik olarak anlamlı bradikardi, akut miyokard iskemisi, gibi devam eden proaritmik durumu olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır.

QT uzamasının şiddeti ilacın artan konsantrasyonlarıyla birlikte artabilir, bu nedenle önerilen doz aşılmamalıdır. QT uzaması, torsade de pointes dahil olmak üzere ventriküler aritmi riskinde bir artışa yol açabilir. Moksifloksasin tedavisi ile 4000'in üzerindeki hastada QTc uzamasına bağlanabilen herhangi bir kardiyovasküler mortalite ya da morbidite meydana gelmemiştir, ancak belirli bazı predispozan koşullar ventriküler aritmi riskini arttırabilir.

Kinolon tedavisi ile nöbetler görülebilir. Nöbetlere eğilim yaratabilen ya da nöbet eşiğini düşürebilen merkezi sinir sistemi bozuklukları olduğu bilinen veya şüphe edilen hastalarda dikkatle kullanılmalıdır. Klinik verilerin yetersiz olması nedeniyle, Avelox 400 ağır karaciğer bozukluğu (Child Pugh C) olan hastalarda önerilmemektedir.

Kinolon tedavisiyle, özellikle yaşlı hastalarda ya da aynı zamanda kortikosteroidlerle tedavi edilmekte olan kişilerde tendon enflamasyonu ve rüptür görülebilir. İlk ağrı ya da enflamasyon belirtisinde, tedavi kesilmeli ve etkilenen ekstremite(ler) dinlendirilmelidir. Avelox 400 ile yapılan klinik çalışmalarda tendon rüptürleri bildirilmemiştir.

Geniş spektrumlu antibiyotiklerin kullanımıyla psödomembranöz kolit bildirilmiştir; bu nedenle, antibiyotik kullanımıyla ilişkili ciddi diyare gelişen hastalarda bu tanının dikkate alınması önemlidir. Bu klinik durumda yeterli terapötik önlemler başlatılmalıdır.

Bazı durumlarda, ilk uygulamadan hemen sonra aşırı duyarlılık ve alerjik reaksiyonlar ortaya çıkabilir ve doktor derhal durumdan haberdar edilmelidir.

Çok nadir durumlarda anafilaktik reaksiyonlar yaşamı tehdit edici bir şoka kadar ilerleyebilir ve bazı olgularda bu durum ilk uygulamadan sonra meydana gelebilir. Bu durumlarda, Avelox 400 kesilmeli ve tıbbi tedavi (örn. şok tedavisi) uygulanmalıdır.

Gebelikte kullanımı: Gebelik kategorisi C'dir. Moksifloksasinin insanlarda gebelik sırasında güvenli kullanımı saptanmamıştır. Sıçan ve maymunlarda yapılan üreme araştırmaları herhangi bir teratojenik ya da fertilite bozukluğu bulgusu ortaya çıkartmamıştır. Bununla birlikte, diğer kinolonlarda olduğu gibi, moksifloksasinin de immatüre hayvanların ağırlık taşıyıcı eklemlerinin kıkırdağında lezyonlara neden olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle, moksifloksasinin gebelik sırasında kullanımı kontrendikedir.

Laktasyonda kullanımı: Klinik öncesi bulgular, küçük miktarlarda moksifloksasinin insan sütünde salgılanabileceğini göstermektedir. Emziren kadınlarda herhangi bir veri mevcut değildir. Bu nedenle, emziren annelerde kullanımı kontrendikedir.

Araç ve makine kullanmaya etkisi: Klinik çalışmalarda, düşük bir SSS reaksiyon insidansı gözlenmiştir. Bununla birlikte, hastalar araç ya da makine kullanmadan önce nasıl reaksiyon verdiklerini kontrol etmeleri konusunda uyarılmalıdırlar.

Işığa duyarlılık: Kinolonların hastalarda ışığa duyarlılık reaksiyonlarına yol açtığı gösterilmiştir. Moksifloksasin klinik araştırmalarda herhangi bir fototoksik reaksiyona yol açmamıştır. Bununla birlikte, hastalara UV ışınları ya da güneş ışığına fazla maruz kalmaktan kaçınmaları tavsiye edilmelidir. Yan Etkiler / Advers Etkiler : Moksifloksasin klinik çalışmalarında, advers ilaç reaksiyonlarının çoğunluğu hafif ile orta dereceli (%90'ın üzerinde) olarak tanımlanmıştır. En sık görülen advers reaksiyonlar tüm klinik çalışmalar esas alınarak aşağıdaki şekilde sınıflandırılmıştır:

Sıklık insidansı %1 < %10

Tüm vücut: Karın ağrısı, baş ağrısı Sindirim sistemi: Bulantı, diyare, kusma, dispepsi, karaciğer fonksiyon testi bozukluğu Kardiyovasküler sistem: Hipokalemisi olan hastalarda QT uzaması Özel duyular: Tat bozukluğu Sinir sistemi: Baş dönmesi

Sıklık insidansı %0.1 < %1

Tüm vücut: Asteni, moniliyazis, ağrı, sırt ağrısı, kırıklık, laboratuvar bulgularında bozukluk, göğüs ağrısı, alerjik reaksiyon, bacak ağrısı Sindirim sistemi: Ağız kuruluğu, bulantı ve kusma, gaz, kabızlık, oral moniliyazis, anoreksi, stomatit, gastrointestinal bozukluk, glossitis, gGT artışı Kardiyovasküler sistem: Taşikardi, periferik ödem, hipertansiyon, palpitasyon, QT uzaması Kan ve lenfatik sistem: Lökopeni, protrombin azalması, eozinofili, trombositemi, trombopeni, anemi Metabolik ve beslenme: Amilaz artışı Kas-iskelet sistemi: Artralji, miyalji Sinir sistemi: Uykusuzluk, vertigo, sinirlilik, uyuklama hali, anksiyete, tremor, parestezi, konfüzyon, depresyon Deri ve apendiksleri: Döküntü, kaşıntı, terleme, ürtiker Özel duyular: Ambliyopi Genitoüriner sistem: Vajinal moniliyazis, vajina iltihabı

Sıklık insidansı %0.01 < %0.1

Tüm vücut: Pelvik ağrı, yüz ödemi Sindirim sistemi: Gastrit, dilde renk değişikliği, disfaji, sarılık, diyare (clostridium difficile) Kardiyovasküler sistem: Hipotansiyon, vazodilatasyon Kan ve lenfatik sistem: Tromboplastin azalması, protrombin artışı Metabolik ve beslenme: Hiperglisemi, hiperlipidemi, hiperürisemi Kas-iskelet sistemi: Artrit, tendon bozukluğu Sinir sistemi: Halüsinasyonlar, depersonilizasyon, hipertoni, koordinasyon bozukluğu, ajitasyon, amnezi, afazi, duygusal kararsızlık, uyku bozuklukları, konuşma bozuklukları, anormal düşünme, hipestezi, anormal rüyalar, konvülsiyon Solunum sistemi: Astım, dispne Deri ve apendiksleri: Döküntü (makülopapüller, purpurik, püstüler) Özel duyular: Tinnitus, anormal görme, tat kaybı, parosmia Genitoüriner sistem: Böbrek fonksiyon bozukluğu

İlaçla ilişkisinden bağımsız olan ve yukarıda advers ilaç etkileri olarak sıralanmayan en sık rastlanan laboratuvar parametrelerindeki değişiklikler şunlardır: Hematokrit artışı ve azalması, lökosit artışı, eritrosit artışı ve azalması, kan şekerinde azalma, hemoglobin azalması, alkalen fosfataz artışı, SGOT/AST artışı, SGPT/ALT artışı, bilirubin artışı, üre artışı, kreatinin artışı, BUN (kan üre azotu) artışı Bu anormalliklerin ilaçtan mı yoksa tedavi edilmekte olan altta yatan hastalıktan mı kaynaklandığı bilinmemektedir.

Pazarlama sonrası raporlara dayanan advers reaksiyonlar:

Sıklık insidansı < %0.01

Aşırı duyarlılık: Anafilaktik reaksiyon, şok (anafilaktik; muhtemelen yaşamı tehdit edici).

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ. İlaç Etkileşimleri : Aşağıdaki maddeler için, moksifloksasin ile klinik açıdan anlamlı bir etkileşimin söz konusu olmadığı kanıtlanmıştır: teofillin, varfarin, digoksin, glibenklamid, probenesid, ranitidin. Bu ilaçlar için herhangi bir doz ayarlamasına gerek yoktur.

Antasitler, mineraller ve multi-vitaminler: Moksifloksasinin antasitler, mineraller ve multi-vitaminlerle birlikte alınması, bu preparatlarda bulunan çok değerli katyonlarla kelat komplekslerinin oluşmasından dolayı ilacın absorpsiyonunun bozulmasına yol açabilir. Bu da istenenden daha düşük plazma konsantrasyonlarına neden olabilir. Dolayısıyla, antasitler, anti-retroviral ilaçlar ve magnezyum, alüminyum ve demir gibi diğer mineralleri içeren preparatlar, oral moksifloksasin dozu alındıktan en az 4 saat önce veya 2 saat sonra uygulanmalıdır.

Gıda ve süt ürünleri: Moksifloksasinin absorpsiyonu gıda alınımı ile değişmemiştir. Dolayısıyla, moksifloksasin gıda alınımından bağımsız olarak kullanılabilir. Kullanım Şekli ve Dozu : Tedavinin süresi: Tedavinin süresi, endikasyonun şiddetine ya da klinik yanıta göre belirlenmelidir. Üst ve alt solunum yolu enfeksiyonlarının tedavisi için aşağıdaki genel öneriler yapılmaktadır:

Bronşit: kronik bronşitin akut alevlenmesi, 5 gün Pnömoni: toplumdan edinilmiş pnömoni, 10 gün Sinüzit: akut sinüzit, 7 gün

Tedavi edilmekte olan endikasyon için tedavi süresi aşılmamalıdır. Avelox 400 mg tabletler klinik çalışmalarda 14 güne varan tedavi süresince araştırılmıştır.

Doz aralığı: Avelox 400 için önerilen doz, tüm endikasyonlar için günde bir kez 400 mg (1 tablet)'dır ve bu doz aşılmamalıdır.

Uygulama yöntemi : - Erişkinler: Film kaplı tablet yeterli miktarda sıvı ile bütün olarak yutulmalıdır ve yemeklerden bağımsız olarak alınabilir.

- Yaşlılar: Yaşlılar için dozaj ayarlaması gerekmemektedir.

- Çocuklar: Çocuklarda ve adolesanlarda Avelox 400 kullanımı kontrendikedir (ayrıca bkz. kontrendikasyonlar).

- Karaciğer bozukluğu: Hafif ila orta derecede karaciğer fonksiyon bozukluğu (Child-Pugh A,B) olan hastalarda dozaj ayarlaması gerekmemektedir. Ağır karaciğer fonksiyon bozukluğu (Child-Pugh C) olan hastalara ilişkin herhangi bir farmakokinetik veri mevcut değildir (ayrıca bkz. uyarılar).

- Böbrek bozukluğu: Böbrek bozukluğu olan hastalarda (kreatinin klerensi £ 30 ml/dakika/1.73m2 dahil) dozaj ayarlaması gerekmemektedir. Diyalizdeki hastalar için herhangi bir farmakokinetik veri mevcut değildir.

Doz Aşımı ve Tedavisi : Doz aşımına ilişkin yalnızca sınırlı veri mevcuttur. Sağlıklı gönüllülere herhangi anlamlı istenmeyen etki görülmeksizin 10 gün süreyle 800 mg'a varan tek dozlar ve 600 mg'lık çoğul dozlar uygulanmıştır. Doz aşımı durumunda, hastanın klinik durumunun gerektirdiği uygun destekleyici tedavinin uygulanması önerilmektedir. Saklama Koşulları : Avelox 400'ü orijinal ambalajında, 30oC'nin altındaki oda sıcaklığında ve kuru yerde saklayınız. Ticari Takdim Şekli : Avelox 400, her biri 400 mg moksifloksasine eşdeğer 436.8 mg moksifloksasin hidroklorür içeren 7 tabletlik blister ambalajda.

Bayer AG, Almanya lisansı ile üretilmiştir.

Ruhsat sahibi : Bayer Türk Kimya San. Ltd. Şti, İstanbul Üretim yeri: Bayer İlaç Fabrikaları A.Ş., İstanbul

Ruhsat Tarihi: 17.01.2002 Ruhsat No: 199/4

Reçete ile satılır. Hekime danışılmadan kullanılmamalıdır. Çocukların ulaşamayacakları yerlerde ve ambalajında saklayınız


KAYNAK: Bayer Türk Kimya San.